Rüya mı gerçek mi?

2009-09-03 09:37:00

"bir gün rüyamda kelebek olduğumu gördüm. Şimdi artık rüyasında kelebek olduğunu gören Chuangtze’miyim yoksa rüyasında Chuangtze olduğunu görmekte olan bir kelebek miyim bilmiyorum." demiş bir filozof. Eğer bu yaşadığım bir rüya ise kabus olmalı. Her gün aynı saatte aynı yerde tam 8 saat bulunmamı gerektiren, hiçbir katma değerim olmadığı bir zaman öldürme seansı sonrası televizyon karşısı kanepe ve tek kişi yatılan bir çift kişilik yatakta son bulan bir aldatmaca mı yaşam? Doğum ile ölüm arasına sıkışmış bir saçmalık... Boş... Bomboş... Devamı

Yalın'dan doğan yalnızlık

2009-09-02 23:50:00

Kim türetmiş yalnızlık kelimesini "yalın"dan oldum olası anlamadım. O kadar karışığım ki yalın olma durumunun yanından bile geçmiyorum. Ama yalnızım. Çok yalnız. Öyle çok inanmıştım ki bu sefer doğru insan olduğuna... Nil'in dediği gibi çok içim acıyor. 3 ay oldu bir akşam "Bana artık bitti gibi geliyor" deyip kapıyı çarpıp gideli. O hayatına devam ediyor. Ben takıldım kaldım. Lanet olası bir çemberin içindeyim sanki. Çıkamıyorum, çemberi kıramıyorum. Yaşamın ve aşkın acıdan başka hiçbir şey getirmediğini düşünmeye başladım. Her sabah aynı acıya uyanıyorum. Bir gün başladığı gibi terketsin istiyorum acı bu bedeni... Aşkı da alsın beraberinde götürsün... Geriye ne bırakacak? BOŞLUK! Koca bir boşluk... Dünün bugünden, bugünün yarından bir farkı yok. Günler anlamsız. Lanet olası psikolog bana ödev verip duruyor. Düşünceleri nasıl saptırdığımı yazacakmışım. Doğru... saptırıyorum düşünceleri, olayları... Etrafımda arkadaşlar var, bir ailem var, bir işim var, param var ve bunlar yalnız olmadığımı mı gösteriyor yani??? Gece oldu mu çöküyor yalnızlık tğm ağırlığı ile... Evin tüm odalarına yalnızlık ve hüzün sindi o gittiğinden beri. Yatağın bir tarafı hep boş. En son buluştuğumuzda giydiğim bluzu yıkamıyorum, üzerinde kokusu kalsın diye. Her gece resmini okşuyorum, öpüp iyi geceler diliyorum. Bazen o kadar çok bakıyorum ki o uzun güzel kirpikli gözlerine benimle konuşmaya başlayacak gibi geliyor. Sonra yalnızlık, hüzün ve gözyaşlarına sarılıp uyuyorum. O hayatına devam ediyor. Ben ise takılıp kaldım. Devamı